สวัสดีคระ อิชั้นกลับมาแล้ว อ๊ะๆใจเยงๆสิคระ ทวงโดกันเรยเชียะ(ใครทวงฟระแก)ครือตอนนี้มีเรื่องเล่าไร้สาระมาฟากคระ ก้อทนๆยัยแก่นี่บ่นหน่อยละกันนะคระ เรื่องมันมีอยู่ว่า.....................................................

เมื่อวานนี้เข้าครัวไปเป็น แดจังกึม กะจะโชว์ฝีมือทำอาหารให้ท่านพ่อและท่านแม่ทั้งสองทาน เมนูกะมี2อย่าง ครือ ข้าวผัดกระเพราหมูใส่ไข่เค็ม และ ใข่เจียวหมูสับ ...............

แต่ว่าไม่รู้ทำไม ดูท่าทางท่านพ่อแม่จะดีใจจนสีหน้าออกทางหวาดกลัวในการทำอาหารของอิชั้นนัก ทั้งๆที่ชั้นไม่เคยมีประวัติด่างพร้อยเรื่องการทำอาหารแท้ๆ..........ใช่คะไม่เคยมีเลย.............ไม่ใช่ว่าอร่อยรึเก่ง....แต่

"ไม่เคยทำเลยตะหาก"

ใช่คะแล้วมันจะด่างพร้อยได้ไง เพราะว่าเพิ่งเข้าครัวจับ "ครกกะสาก" เป็นครั้งแรก

"มะ......แม่ทำเองดีกว่ามั้ย" แม่เดินมาถามด้วยสีหน้าหวาดหวั่นน้ำเสียงสั่นสะท้าน โถ~~~สงสัยกลัวลูกรำบากสินะ หุหุ "ไม่เป็นไรคะวันนี้หนูขอโชว์ฝีมือเองคะ" อิชั้นก็ตอบแม่กลับไปด้วยน้ำเสียงมั่นคงที่ต่างจากหน้าแม่ที่ดูหวั่นใจกับอาหาร(พิษ)วันนี้.......แล้วจากนั้นดิชั้นก็หันกลับไปทำต่อโดยที่ไม่สนใจคำทักทวงแต่อย่างไร.................

โคล้ง! !เคล้งๆ ปัง!!!!ตูม!!!! เสียงทำอาหารในครัวดังที่ดังสนั่นหวั่นไหวบ้าน เสียงครกกะสากที่กะทุ้งกันจนแทบแตก เสียงหม้อไหร่วง ไข่ใหม้ หมูใหม้ และอีกมากมาย.................................และในที่สุด..................................................................

"เสร็จแล้ววววววววววววว" พ่อกะแม่สะดุ้งโหยง "มะ.....มันทำเสร็จแล้วรึ เวงกำ----*---- T[]T"

ชั้นถืออาหาร(พิษ)มาที่โต๊ะ สังเกตุเห็นพ่อกับแม่ทำหน้าเครียจ โถ สงสัยจะรอจนหิวเลยสิ(-*-)

ชั้นวางอาหาร(พิษ)บนโต๊ะ ดูท่ท่านทั้งสองจะดีใจกันใหญ่สีหน้าซีดเหมือนเห็นอาหารหรูอย่างนั้น(-*-)

พ่อ/แม่--...................................ไม่กินได้มั้ยลูก.......................................................--*--

.อิชั้น--..............ทำไมคะ?...^V^?

พ่อ/แม่--........เอ่อ............มันน่ากินจนพานกินไม่ลงเลยละ..............--*--

อิชั้น--แหมไม่ต้องเกรงใจหรอกคะ เดี๋ยวคราวหน้าหนูก้อทำให้อีก..............^V^

พ่อ/แม่--ห๋า!!!!!!!!!!!!!!!!!!ยังคิดจะทำอีกเร๊อะ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!O[]o!!!!

อิชั้น--คะ ทำไมเหรอคะ^V^?

พ่อ/แม่--คือ..........................ไม่ต้องหรอก............กลัวจะรำบาก (เห็นมันปรุงแล้วกลัวตาย)--*--

อิชั้น--แหม ไม่เปงไรหรอกคะ อยากทำให้กินบ้างนี่คะ ว่าแต่ทานข้าวกันเถอะคะ....................^V^

พ่อ/แม่--......................................................................................................(หันหน้ามองกันแล้วหลับตาแบบปรงๆ)

แม่--มันคราวเคราะห์หนะพ่อทำใจเถอะT[]T

................................................................................................................................................

โฮะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ นี่คือ เคล้าโคลงจากเรื่องจิง สยองมั้นละ แต่สุดท้ายก็ได้คำชมมาว่า

ดีกว่าไม้ซุงดีดปากนิดนึง เอ่ออออ ไม้ซุงเนี่ยอาจจะทำให้กรามหักได้เลยนะคะนั่น --*-- แต่ก็เพิ่งค้นพบว่าตัวเอง พอไปรอดในการทำกับข้าวนี้ หึหึ ก็ความจิงแล้วก็ไม่เคยทำอะคะ แต่พอดู แดจังกึมจบ ไฟในการทำอาหารมันลุกโชน อยากทำๆๆผลก็ออกมาฉะนี้แล...หุหุนี่ยังเคยได้ยินแม่ว่าหนังเรื่องนี้เลยนะคะ ทำนองว่า เพระเรื่องนี้สินะที่ชันำให้ลูกตรูผัดปรุงนรกแตกอย่างนั้น 555555555555+ เค้าไม่ผิดหรอกคะแม่

คาดาจ--โอมมมมมมมม วายจงเจริญญญญญญญญญญญญญญญญญญ

*พบเค้าได้ใน ศึกชิงเมะคะ รอดูด้วยนะคะ

บายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย^0^****************************************

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

หัวที่ทำรังของนกอย่างเธอคิดอะไรอย่างนี้ไดด้วยเหรอ**เฮอะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ**

#1 By kimi (203.151.141.193 /203.150.98.156) on 2006-01-05 11:25

ทำไมแกต้องตามแขวะชั้นด้วยเนี่ย แต่ก็ขอบจัยที่เม้น