สำคัญมาก**กรุณาอ่านก่อนรับชมฟิคชั่นด้วยนะ**

เนื่องจากฟิคนี้ เป็นฟิคที่จิ้นเอง ไม่เกี่ยวข้องหรือเป็นจริงใดๆทั้งสิ้น เพราะฉะนั้น ถ้าหากไม่ชอบ ไม่อยากอ่าน หรือด้วยอารมณ์อันใด ไม่ต้องโพสสิ่งใดเอาไว้นะคะ 

 

ย้ำอีกครั้งว่า เป็นฟิคที่คิดขึ้นมาเอง จิ้นเอง คนแต่งไม่มีเจตนาจะทำให้วงหรือใครที่ปรากฎในฟิคเสื่อมเสีย เป็นการจิ้น ของสาววาย เฉยๆ รับไม่ได้ กดออกไปคะ ขอบคุณคะ

 

 

 

 

ฟิคของแทคคุณ 2pm ค่ะ

****************************************************************

 

 


เมาเหล้า...เช้าสายก็หายไป


แต่เมาจาย..ทำยังไงก็ยังเมาร๊ากเทอ เอิ๊ก!!







เมารัก....[nc]



ร้านเหล้าคนเศร้าแห่งหนึ่ง...ถูกปลูกสร้างขึ้นเอาใจคอเหล้าริมถนน ร้านที่มีลักษณะเป็นบาร์เล็ก กับเครื่องดื่มราคาย่อมเหยาแต่รสชาติไม่จืดชืดเหมือนราคา อีกทั้งเป็นสถานที่ที่คนเศร้าในเรื่องต่างมารวมตัวกันกินเหล้าเคล้าความโศกในหัวใจอันแตกระแหงจากการพบเจอกับสิ่งรอบข้างมาทำร้ายทุกวัน

ช่วงเวลาเปิดบริการของที่นี่เป็นเวลาตั้งแต่2ทุ่มจนตี3 บริการสำหรับผู้คนที่ทั้งก๊กทั้งระบายความคับข้องใจไส่กัน

วันนี้......ก็เป็นอีกวันที่มีคนมากินดื่มกันที่นี่

แต่วันนี้มีชายหนุ่มแปลกหน้าเพิ่มมาอีกหนึ่งคน

“เฮ้....นายอ่ะ ชั้นไม่เคยเห็นเลยน้า..~~เพิ่งมาที่นี่รึไงวะ เศร้าอะไรรายมารึไงวะ อึ่ก”

ชายอายุวัยกลางคนผิวออกแทนดำหนวดเคราครึ้มเล็กๆ ทักทายชายหนุ่มที่นั่งข้างๆด้วยอาการเริ่มมึนๆ

“....”แทคหันมองลุงข้างด้วยอาการที่เข้าข่ายเมา แต่ก็ไม่พูดอะไรกลับหันไปสนใจกระดกแก้วเหล้าเข้าปาก กลืนเอื้อกเหมือนกับกลืนน้ำโคอาล่าเข้ากระเพาะเป็นว่าเล่น

“ทะเลาะกับเมียมาดิ.. เอิ๊ก”เรอ เอิ๊กตามหลังพร้อมกับกลิ่นเหล้าโชยจากปาก...ถ้าเป็นปกติแทคยอนคงจะลำคาญไล่เข้าหรือเขยิบหนี

แต่คำพูดทะลวงไส้ทะลวงใจเค้าจังๆของตาลุงขี้เมาคนนี้ เล่นเอาเหมือนคนโดนต่อยเป้าอย่างจัง!

“ช่ายยยย จริงด้วยสิว้า..หน้าตาแบบเน้~~~ช่ายยยย ช่าย”ตบมือกับโต๊ะอีกครั้งเมื่อเห็นสีหน้าคมเข้มหันมองเหมือนกับจะถามจากดวงตาว่า’รู้ได้ไง’?

“เมียเนี่ยยยน้า~~~~ไอ่หนุ่ม...พวกหล่อนไม่เข้าจาย ไม่เข้าใจเลยช่ายม๊ะ.....ว่าสามี..เอื้อก....อึ่ก....ผัว..อย่างเราต้องลำบากแค่หนายย”ยกขวดเหล้าเทไส่แก้วจนล้นและกระฉอก เพราะส่วนหนึ่งมาจากมือคนเทเทเซไปเซมาไม่มีความมั่นคงแน่นอน

“พี่เนี่ยยยย......ก็....ทะเลาะกับเมียม๊าเหมือนกันไอ่หนุ๊ม…ก็เลยมากินเหล้าย้อมใจแบบนี้..”

แทคยอนมองลุงที่ไม่รู้จักชื่อ ไม่รู้จักเลยว่าเป็นใคร กำลังเลื้อยเหมือนพันธ์ไม้ชนิดหนึ่ง ซะเปซะปะวางขวดเหล้าจะตรงแหล่ไม่ตรงแหล่จนแทคยอนต้องดึงขวดเหล้าในมืออกแล้ววางให้เพราะกลัวมันร่วงแตกเสียเหลือเกิน

ลุงแกก็หันหน้ามองแทคตาเยิ้มปรืดแล้วิ้มให้ ก่อนตบบ่าเบาๆเหมือนอาการขอบใจให้

“แต่...หลังจากกินเหล้า....ฉ้านนนนก็รู้ถึงวิธีเอาจายเมียทุกๆคร้าง..เอื้อก...ที่ แอลกอฮอล์เข้าปากละ..อ้ายหนุ่มน้อย”

“เอาใจ...?”แทคยอนย้อนคำที่สนใจ หันดวงตาคมมองลุงที่เซไปไม่อยู่กับที่จดจ่อ

“เออ.......เอิ๊ก....เมีย.....เมีย ..เมียเราหน่ะ..มันมึนตึงไส่เรา.....เราก็จับมันปล้ำแม่งเลย!!.



ถึงตรงนี้แทคยอนหันมองพร้อมเลิกคิ้วสูง ปล้ำเมีย???


“แม่ง....ตอนมันโกธรมันก็งอนเราไม่ยอมเรา ......แต่...เอาเข้าจริง....สุดท้ายมันก็จะมาจ๊ะจ๋ากับเรา....ด้วยการปล้ำ..ปล้ำเท่านั้นเอง....ปล้ำเมีย”

“แต่ว่า...แบบนั้นมันขืนใจ.”


“บ๊ะ!ปล้ำเมียมันจะผิดอะไรวะ!!เมียกับผัวต้อง......อยู่แล้ว ฮี่ๆๆๆ...ยิ่งแก...ไอ้หนุ่ม..แกยังหนุ่มยังแน่น..แถมหล่อด้วยน้านั่น...แป๊บเดียว เมียแกคงหายงอนชัวร์...555”ตบมือเปาะแปะอีกครั้งก่อนจะจับแก้วกระดกมะเร็งเข้าท้องจนชุ่มใจ


“......ปล้ำเหรอ”


แทคยอนทวนคำ ดวงตาคมมองไปในน้ำที่มีฤทธิ์มึนเมาเหมือนค้นหาอะไรบางอย่างในนั้น

“ช่าย......เอาเล้ย ปล้ำแม่งเล้ยแบบแรงๆ!!เชื่อลุงเห้อ...”ตบบ่าแทคอีกครั้งเสมือนรู้จักกันมานมนาน...ก่อนจะตาเยิ้มหันไปเล่นน้องขวดเหล้าแล้วหัวเราะร่า

การมาพบกับลุงขี้เหล้าเมายา ตอนที่เอารมณ์ไม่ดีแบบนี้...ก็ไม่เลวแฮะ


.................................................
…………………………………..
...
Wild bunny โปรเจคที่ใครๆต่างก็ต้องการให้มีขึ้น แฟนคลับ บริษัท หรืออะไรก็ตามแต่ ทั้งหลายคนคงทั้งอิ่มเอมใจได้ประโยชน์เหมือนบริโภคนมถั่วเหลืองรสชาติดีแถมด้วยคุณค่าอีกด้วย

แต่...เพราะไอ้ Wild bunny โปรเจคบ้าบอคอแตก~~ที่มันทำให้เค้าต้องมาทะเลาะกับนิชคุณแบบนี้!!....เพราะไอ่รายการนี้แหละที่ทำให้เค้าต้องไปนั่งเมาแล้วทนเหม็นอ้วกลุงช่างพร่ำข้างๆ แบบนี้!!...


“บ้าเอ๊ย....”สบถอย่างไม่สบอารมณ์ ขาก็เกเซไม่เข้าพวกกัน เดินแตกคอไม่ตรงทาง...จริงๆแล้วเค้าก็พยายามอธิบายกับนิชคุณไปแล้วว่านั่นคืองาน....พี่เค้าสั่งหรือให้ทำอะไรต้องทำ...กับนิชคุณที่งานเข้าบ่อยก็น่าจะเข้าใจว่าอะไรคือะไร

แต่นี่กลับไม่มีเหตุผล!ไม่เข้าใจ คิดว่าเค้าสนุกใช่มั้ยกับการแกล้งคนขนตางอนสวยและมีตำแหน่งคนรักเช่นคุนแบบนั้น??

ถึงแม้ตอนดูรายการนี้ย้อนหลังด้วยตาตัวเอง..ก็เข้าใจอยู่ว่าควรจะโกธรแค่ใหน...ท่าทางของนิชคุณเองก็บูดบึ้งได้ใจ...แต่มันก็เป็นแค่การแสดง...

ทำไม...ทำไมกลายเป็นว่าโกธรขึ้นมาจริงๆเลยนะ!!

ในที่สุดขาที่ไม่สมมาตรกันการลากมาถึงหน้าห้องพัก2pmจนได้ ช่วงเวลามือตื๊ดแบบนี้ ตี2หรือตี3กันแน่?แทคไม่แน่ใจ??อาการเบลออยากอ้วกมาจุกอกเต็มปรี่ควานหากุญแจห้องที่ปั๊บแบ่งกันในกระเป๋ากางเองอย่างยากลำบากก่อนจะยืนเล็งรูกุญแจแต่เล็งไม่ตรงสักที

บ๊ะ!แค่กุญแจแค่เนี้ย มัยมันเสียบยากจังวะ!!

**
**

ขนมถุง น้ำอัดลม กับเค้ก1ชิ้นที่ซื้อมาจากร้านเซเว่นเต็มมือไปหมด อ้วนก็อ้วนวะ..งานนี้ก็รับทานแก้เครียสสักหน่อย..ตื่นเช้าค่อยยกเวทยกดัมเบลล์เพิ่มอีก2เท่าก็แล้วกัน

“ตี2.25นาทีแล้วหรือนี่”อุทานเบาๆพร้อมกับเงยหน้ามองท้องฟ้ากรุงโซลยามราตรี..คนไม่พลุกพล่าน เงียบสงบ

ทำให้การเดินออกมาหาอะไรกินตอนค่ำเวลาอารมณ์เสียอย่างนี้ง่ายดายนัก ปกติแล้วช่วงกลางวันขนาดปลอมตัวก็ยังมีคนมามุงเต็มไปหมด...ยากลำบากเหลือเกินในการจะเดินไปซื้อกาแฟใกล้ๆกิน

ตัวอย่างเช่น..จากปกติเดินแค่2นาทีก็ถึงร้าน แต่ตอนนี้ต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงในการต้องแหวกฝูงชลไปซื้อกาแฟถ้วยเดียว



พอนึกถึงกาแฟที่มีสีคล้ายคนบางคนก็ชวนหงุดหงิด...ไม่เคยเข้าใจอะไรเลยว่าฉันรู้สึกโมโหขนาดใหน...จะเสียเวลามากมายเท่าไหร่เชียว??กับการจะยอมอ่อนยอมง้อให้...กลับเลือกจะเอาเท้าเน่าๆของมันยัดเข้ากับรองเท้าคุณภาพดีแล้วเดินตึงตังออกไปโดยยังทิ้งให้ขุ่นเคืองไม่หาย

เข้าใจเรื่องเหตุผลของงาน...เหตุผลที่ต้องหนีออกไปเที่ยวตอนร้องคาราโอเกะ....

แต่ที่ไม่เข้าใจ....และยิ่งคิดยิ่งไม่เข้าใจมากขึ้นก็ตอนเข้าในผับแล้วไปเต้นสีหญิงอย่างชื่นตาบาน!

อารมณ์ที่คุกกรุ่นเล็กๆกลายเป็นรุนแรงจนเก็บอารมณ์ไม่อยู่!


“ประตูห้อง...ทำไม?”นิชคุณโพลงคำถามออกจากปากเบาในความมืดมิด เมื่อทันที่ที่เดินขึ้นมาถึงห้องพักแล้วพบว่าประตูเปิดอ้าอยู่?

ตอนออกไปซื้อของก็จำได้ว่าล๊อกซะเสียแน่นหนา..แล้วใครกันที่สับเพร่าเปิดประตูแง้มไว้แบบนี้?น่าต่อว่าจริงๆ...หรือว่าจะมีขโมยงัดห้องเข้าไป....แต่ไม่น่าจะใช่...กับยามที่มีการดูแลแน่นหนา..??


นิชคุณตัดสินใจเดินก้าวเข้าห้องอย่างระแวดระวังตัวที่สุด.....ก่อนจะวางกองของเอาไว้ริมประตูแล้วปิดประตูล๊อกเบาๆ
รองเท้าคู้เก่งที่ไส่ถูกสะบัดออกก่อนจะค่อยๆย่องดูตามจุดต่างๆที่ตนระแวงไว้


ห้องครัวก็ไม่มีอะไร ....งั้นก็เดินไปดูห้องรับแขก....

พอไปสำรวจห้องรับแขก...ก็เจอแต่เสื้อคลุมสีดำเนื้อดีตัวหนึ่งวางอยู่...พอลองยกดูก็ได้กลิ่นเหล้าโชยแตะจมูก

นิชคุณเบ้ปากอย่างอยากจะอาเจียน กลิ่นคลุ้กได้โล่จนน่าคลื่นเหียน..

โยนเสื้อคลุมแปะไว้ที่เดิม...ดูลักษณะเสื้อที่เค้าจำได้ก็คงไม่พ้นเป็น......

“แหวะ..”

เสียงร้องอ้วกในห้องน้ำพาให้ความสนใจใคร่นึกดึงไปที่ห้องอาบน้ำทันที....นิชคุณเริ่มเข้าใจนิดนึงแล้วว่าใคร เข้ามาแล้วไม่ล๊อกประตู ..เสียงอ้วกในห้องน้ำนั่นอีก


**





สภาพแมวตัวเขื่อนใหญ่เท่ากับยักษ์มักเน่นั่งแอ้งแม้งผิงผนังห้องน้ำหอบ ฝังบัวที่ถูเปิดกำลังทำหน้าที่พ่นหน้าฝอยออกจากรูเล็กรูน้อยตามฟังก์ชั่นคำสั่งของคนที่ไปกดเปิด..ทำให้เสื้อโปโลสีเข้มกับกางเกงยันสีดำสวยเปียกเจิ่งไปด้วยน้ำ ผมที่ตั้งตรงตามกันตกแต่งลู่ลงพร้อมหยดน้ำไหลย้อยไปตามคาง และหน้าอกอันล่ำสัน



นิชคุณถอนหายใจพร้อมส่ายหัวกับสภาพอันน่าสมเพศและน่าขบขัน...จากในใจจะเดินมาด่าเสียหน่อยเรื่องเปิดประตูห้องทิ้งเอาไว้...แล้วด่าเสร็จก็ว่าจะเชิดงอนไปนอนไม่พูดด้วยเสียหน่อย



แต่พอเห็นสภาพแมวกรุงโซลขาเกแล้วจะทิ้งเอาไว้ก็มได้ด้วย...เดี๋ยวปอดมันจะบวมเอาเล่นนั่งตากน้ำขนาดนี้..นิชคุณจึงตัดสินใจที่จะค่อยเดินไปปิดน้ำฝักบัว ก่อนจะนั่งลงยองๆตรงหน้าแทคยอนที่กำลังมึนตาปรือไม่รู้เรื่องรู้ราวอยู่



“มานอนตรงนี้ไม่ได้นะ..แทค ” เรื่องโมโหเก็บเอาไว้ก่อน....ก่อนอื่นลากมันออกจากห้องน้ำนี้ก่อนแล้วกัน..



“นี่ถ้าจะอาบน้ำก็อาบตอนมีสติได้มั้ย?ท่าทางประสาทสมหน้าตาจริงนะนายน่ะ?...แล้วไปกินเหล้ามาใช่มั้ย?ถึงได้มีสภาพเป็นแบบ..”



มือขาวของนิชคุณที่กำลังจับลำแขนแกร่งจู่ๆก็มีมือใหญ่กว่ามาจับมือนั้นไว้ ปากที่กำลังพูดทั้งต่อว่าด่าทอถึงกับหยุดชะงักด้วยความตกใจ ดวงตากลมโตมองไปที่มือถูกจับด้วอาการตกใจ ก่อนจะไล่ละดับขึ้นไปพบกับ




ดวงตาคมเข้มมองใบหน้านิชคุณโดยไม่มีกระดิกหรือสั่นไหว!!


เล่นเอานิชคุณนิ่งค้างขยับเขยื้อนทั้งปากทั้งตัวไม่ได้เลยทีเดียว!!




“..........จะมาสนทำไมว่าจะอาบยังไง?ในเมื่อนายไม่เคยเข้าใจหรือไม่มีเหตุผลกับฉันอยู่แล้วนี่” แทคยอนต่อว่าอย่างตัดพ้อ...ดวงตาคมส่งทอดไปหาดวงตาโตที่จ้องมองเค้าอยู่ไม่ห่างนัก




“อ๋อ!นี่นายจะหาว่าฉันมันไร้เหตุผล ชอบยุ่งยากหรืออะไรกับนายว่างั้นสิ?” จากอารมณ์ตกใจกลายเป็นอารมณ์โกธร..ความจริงเค้าไม่สมควรจะเดินเข้ามาดูมันเลย ดูท่าทางสบายดีและปากกล้าจนสามารรถมาต่อว่าเค้าได้แบบนี้!



“แล้วมันจริงมั้ย?กับนายที่ไม่เข้าใจทั้งๆที่ควรจะเข้าใจมากว่าใครๆ..กับนายจริงๆแล้วฉันมันไม่มีค่าเลยใช่มั้ย?”



“ประสาทแล้ววะแทค!!อย่าทำเป็นพูดว่าฉันเป็นคนผิดหน่อยเลยเหอะ!!แล้วที่นายบอกว่าไม่เข้าใจอะไรนั่นความจริงฉันเข้าใจแล้วต่างหากละไอ้โง่!!เข้าใจดีเลยว่านายเป็นคนแบบใหนเป็นคนยังไง ฉันเข้าใจว่านายเป็นคนใจง่ายหลายใจ หลอกลว อุ๊บ!!!”


ปากแดงช่ำอิ่มหวานที่กำลังสาดคำด่าเต็มที่ด้วยแรงโมโหทั้งหมดถูกปากคนตรงหน้าปิดทันทีทั้งๆที่ยัง
พูดไม่จบ มือขาวที่ถูกมือใหญ่กว่าจับเอาไว้สะบัดเต็มแรงแต่น่าแปลกว่าทำไมคนเมาถึงมีแรงจับมากมายมหาศาลจนกระดูกนิชคุณเหมือนจะลั่นให้ได้


คนหน้าหวานตะลึงกับจูบฉับพลันสักพัก..พอได้สติสมองก็สั่งให้เบือนหน้าหรือรีบถอยหนีออกจากจูบร้อนเจือกลิ่นเหล้าออก แต่เหมือนมือใหญ่ข้างที่เหลือจะทราบถึงความคิดที่แล่นในสมอง..จึงทำให้หัวของนิชคุณถูกดึงกลับแนบชิดเช่นเดิมและถูกปากของคนผิวเข้มฉกฉวยจูบเลีบริมฝีปากอิ่มแดงอีกครั้ง..โดยไม่อาจฝืนแรงกดที่ท้ายถอยซึ่งเป็นแรงกดจากมือแทคได้


ในที่สุดริมฝีปากอิ่มที่แข็งขืนกับเรียวลิ้นเผ็ดร้อนก็มีอันต้องผ่ายแพ้ เมื่อคนร่างขาวพยายามจาเผยปากความหาอากาศหายใจเข้าปอด กลายเป็นว่าเปิดช่องทางให้ลิ้นที่รอเข้าไปชิมขนมหวานในโพลงปากอยู่ทันที..


นี่หรือคนเมาที่ไม่มีแม้แต่แรงจะยืนดีๆ...นี่หรือคนเมาที่เดินซวนเซ?


ใครดูถูกคนเมานับว่าบ้าแล้ว!!และคนคนนั้นก็เค้านั่นแหละที่บ้าไปหลงไว้ใจ!!


ร่างกายเริ่มทวยอ่อน หากแต่จิตอาฆาตที่เริ่มผุดขึ้นทีละนิดในหัวนิชคุณในเรื่องเก่าๆที่แทคยอนไปสีหญิงในผับ เรียกให้สติกลับมาทันทีพร้อมแรงโมโหที่ยังไม่หมดไปและดูท่าจะวนเวียนในใจเค้าอีกนานนั้น

พลันสมองก็ปิ๊งอะไรได้พร้อมลงมือแก้สถานการ์ณทันที!!


“โอ๊ย!!”

เล่นเอาแทคยอนสร่างเมาทันทีเมื่อริมปากถูกกัดหลังจากหยุดจาบจ้วงด้วยลิ้นแล้วผละออกจากคนตัวขาวทันที เลือดสืแดงซึมที่ปากล่างเล็กน้อย ...


“เป็นไงละไอ้คนกามวิถาร!”ปากอิ่มแดงที่ถูกแทคยอนดูดจูบยกยิ้มเหยียดอย่างพอใจ...ความจริงตั้งใจอยากจะกัดลิ้นอยู่หรอก แต่ติดตรงที่ไม่อยากให้มันเป็นใบ้เพราะกลัวตัวเองจะไส่อารมณ์กัดจนลิ้นขาด...


แทคยอนเจ็บแปล๊บที่ปาก...สบมองดวงตากลมที่ส่งสายตาให้เค้าอย่างสมน้ำหน้า..ยกเรียวลิ้นที่เมื่อสักครู่ฉกชิมความหวานเลียตะหวัดรับรสเลือดที่ริมฝีปาก...รสชาติคาวสมกับเป็นรสชาติของเลือด....


อยากจะลองดีกันใช่มั้ย นิชคุณ



*****************NC********************(คลุมดำ)**********************

“อั่ก!!อ่ะ...จะ..เจ็บ!!”แทคยอนพลักนิชคุณติดผนังอย่างแรงโดยไม่ปล่อยมือจากมือขาวนั้น เสียงร้องเจ็บหลังระบมปวดเมื่อโดนเหวี่ยงกระแทกติดผลังเหมือนหลังจะร้าวและแตกออกคล้ายแก้วใสที่โดนคนเหวี่ยงลงจากโต๊ะ
ยังไม่ทันที่นิชคุณจะหายเจ็บ พลันมือขาวทั้งสองก็ถูกรวบเหนือหัวมัดด้วยสายของฝักบัว อารามตกใจบวกกับเจ็บหลังในตอนนั้น ทำให้นิชคุณได้แต่อึ้งกับการกระทำของแทคยอน..สมองในหัวสวยๆไม่สารถแล่นตามความคิดหรือเข้าใจได้ว่า แทคยอนต้องการจะทำอะไรต่อกันแน่


“คบกันมานานก็เพิ่งจะรู้ว่านายชอบความเจ็บปวด งั้นดีเลยเดี๋ยวจะสอนให้..!!”ยกยิ้มเจ้าเล่ห์และน่ากลัวเสมือนสัตว์ป่ายามขย้ำเหยื่อ ยิ่งเหยื่อเนื้อหวานหอมอย่างกวางขาวตรงหน้ายิ่งน่าขบเคี้ยวชวนกลืนกินอย่างนี้แล้ว..นักล่าปล่อยให้รอดไปก็บ้าแล้ว!!


“ทะ..แทค..จะทำอะไร…,มัดมือทำไม”ความอวดเก่งอวดกล้าของคนสวยหายเกลี้ยงไปหมดเมื่อได้เจอกับดวงตาที่น่ากลัวน่าขนลุกของแทคยอน บวกกับความรุนแรงที่ไม่เคยพบเจอมาก่อน...รอยยิ้มร้อยเล่ห์ของคนคมเข้มตรงหน้าดูราวกับซาตานยิ้มเยาะใสเค้าเสมือนกับตัวเค้าราวกับเป็นเหยื่อบูชายันต์หรือเหยื่อสังเวยในเจ้าชายแห่งความมืด..


แทคยอนหัวเราะต่ำในลำคอ ก่อนจะเชยคางของคนที่เคยปากกล้าด่าว่าเขา ปากที่ยังมีเลือดจางๆยิ้มเยาะ


“ก็ชอบความเจ็บปวดไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวจะสอนให้..บอกไปแล้ว ไม่ได้ยินเหรอไง หือ”

ยกหน้าคมแนบกับใบหูขาวของคนที่ถูกมัด สูดกลิ่นหอมอ่อนนั้นจนเข้าถึงปอด หลับตารับความรู้สึกสักพักก็ยิ้มพราย ก่อนจะกัดหูสวยนั้นจนนิชคุณร้องซื้ดเจ็บอย่างเลี่ยงไม่ได้

“อย่า....จะเจ็บ ทะ..”รีบหุบปากทันทีทั้งๆที่ยังพูดไม่จบประโยค เรียวลิ้นแลบเลียรอยที่กัดเอาไว้อย่างกับพยายามจะรักษา หากแต่มันทำให้คนที่ถูกทั้งกัดทั้งเลียร้อนวูบเสียววาบไปทั้งใบหู



มือใหญ่ที่สงบสุขไปสักพักเริ่มลงมือตามแผนการ จัดการกระชากเสื้อนอนแบบกลัดกระดุมออกทันที พร้อมลงมือลูบไล้หน้าอกขาวนวลอย่างหลงเคลิ้ม..จิกเล็บกับเนื้อขาวจนเลือกซิบเล็กๆ เล่นเอานิชคุณถึงกับร้งด้วยความเจ็บหากแต่ทันทีนั้นเองก็ต้องร้องซี๊ดสูงด้วยความเสียวเมือลิ้นร้อนเล่นเลียหลังหูไม่เลิก



“อา....อ๊ะ...เจ็บ....แทคยอน!!”คนสวยทั้งตวาดทั้งครางสุขสม เมื่อแทคยอนลากลิ้นไล้ไปตามลำคอขาวสวย มือที่ทำหน้าที่ทั้งจิกทั้งลูบถูกเปลี่ยนหน้าที่การทำงานกระทันหัน..ในเมื่อยอดอกสีชมพูมันยั่วนัก ก็ขอบดขยี้เล่นให้สนุกมือหน่อยแล้วกัน!


“เดี๋ยวก็หายเจ็บแล้ว..อย่าร้องเสียงดังสิ”ห้ามปรามพลางยิ้มอีกครั้ง ก่อนจะเลื่อยต่ำให้ปากครอบคลุมกับหน้าอกสีอ่อนที่ก่อนหน้านั้นเรียวนิ้วได้เบิกทางจนยอดอกแข็งเป็นไต ปล่อยลิ้นตะหวัดเลียเหมือนกับเม็ดทับทิมแสนอร่อย
ยิ่งเม็ดทับทิมมาประดับบนผิวขาวผสมด้วยเลือดนิดแล้วน่ากินจริงๆ



นิชคุณทั้งส่าย ทั้งขยับตัวอย่างเสียวส่าน เก็บรักที่ร้อนแรงถูกบรรเลงร้อนรุ่มจนจะหลั่งออกมาเสียให้ได้ ปากแดงสูดส๊าด ตาพิ้มปรือกับหัวคิ้วขมวดมุ่ยจนเข้าขั้วยั่ว แทคยอนยิ้มให้กับผลงาน ก่อนจะเลิกสนใจยอดอกสวยหวานไล่มือหนาลงไปไต่เล่นที่ขอบกางเกงตัวบางของคนที่หลับตาพริ้มหวานออกอย่างรวดเร็ว

“อ๊ะ!!อย่านะ..ขอร้องละ ไม่..”เพราะมัวแต่เคลิ้มไปจนรู้สึกตัวอีกทีเมื่อการกระทำถูกหยุด พอลืมตาฉ่ำปรือก็เห็นว่าท่อนล่างของตนล่อนจ้อนเสียแล้ว ใบหน้าที่ตื่นแดงตามอารมณ์กลายเป็นแดงหนักขึ้น พยายามพลิกตัวหนี พร้อมทั้งเบือนหน้าหลบสายตาที่ลอบมองพร้อมกัดฟันกรอดๆ เค้านึกเขินอายและฉุนเฉียวกับเสียงหัวเราะคลั่งของคนที่ทำให้เค้าเป็นแบบนี้

“ทำไม โกธรหรือไง หึหึหึ.... ”ขยับใกล้นิชคุณพร้อมกับจับหน้าหันทางเค้า หากแต่นร่างขาวกลับหลบตาไม่สนใจจะมอง แทคยอนหัวเราะใสอีกครั้งก่อนจะเริ่มแผนการต่อ



ไม่มองกันใช่มั้ย...ได้..

“อ๊ะ อา...อา...อ๊า”เสียงครางขึ้นทันทีเมื่อมือหนาซนไปเล่นกับของหวงที่สุดภายในร่างกายของเค้า มือใหญ่ร้อนชักเชื่องช้าเนิบก่อนจะเร่งเร้าแล้วสับเปลี่ยนเป็นเบาช้าไปเรื่อยๆ ริมฝีปากก็ไม่ปล่อยว่าง จัดการไซร้หน้าลงบนรอยจิกที่มีเลือดซิบลิ้มรสิมคาวเลือดหวาน...ดุจดั่งแวมไพร์ที่ต้องการเลือดสาวสวยก็ไม่ปาน


“รสชาติเลือดของนาย...มันกระตุ้นอารมณ์ฉันรู้มั้ย?”พูดในขณะที่มือยังไม่หยุดจังหวะ นิชคุณซี๊ดซ๊าดหน้าลอย ปากอิ่มถูกฟันสวยของตัวเองกัดจนช้ำ หากแต่ทันทีที่อารมณ์จะพุ่งสูงสุด ริมฝีปากที่ไล้ลิ้นกับมือหน้าที่ทำหน้าที่กลับหยุดลงกระทันหัน ทำให้นิชคุณใกล้ถึงฝั่งฝัน กระพริบตาตื่นมองคนที่ปล่อยมือจากทุกสิ่งทุกอย่างอย่างไม่เข้าใจและคั่งค้างในอารมณ์

“แต่..ฉันเบื่อจะทำแล้วสิ”แทคยอนทำหน้าเบื่อเซ็งทั้งๆที่ใจแทบจะกดนิชคุณแล้วแทรกตัวเสียให้ไว แต่ด้วยความไม่เข้าใจต้องอดกลั้นเอาไว้


“อะ....ไอ้บ้า...อ่ะ...อย่าทำแบบ..นี้”


ปากอิ่มแดงเผยอขึ้นอย่างยั่วเย้า เร่งเร้าให้ความเปผ็นชายองแทคตื่นตัวจนแทบหยุดไม่ได้..ทนไว้ลูก..ทนๆ




“ถ้าไม่ให้ทำแบบนี้นายก็เลิกโกธรฉันสิ...บอกว่าไม่โกธรโอ๊กแทคคนนี้ได้มั้ย”แทคยอนยื่นหน้าเข้าหา พร้อมคำพูดตัดพ้อขอร้องอ่อนโยนเปลี่ยนจากดุร้าย

“กะ.....ก็นายไปยุ่งกับผู้หญิงในผับ..ทะ..ทำไม”

“แล้วที่นายไปซื้อจักรกระยานให้โซลบิท..ให้ชานมันหอมแก้มสองครั้ง..แล้วคดีเก่า..มินโฮนั่นอีกละ”

“ตะ...อา......แต่นั่นคืองาน...”


“ของฉันก็คืองานเหมือนกัน..”

แทคยอนจูบพรมใบหน้าสวยยั่ว ก่อนจะจูบปากอิ่มแดงอีกครั้ง จากนั้นผละออกเชื่องช้าแล้วเอ่ยพูด

“รักมาคนเดียวตลอด...และคิดจะรักไปคนเดียวตลอดเหมือนกัน..เพราะฉะนั้นไม่ต้องกังวลจะได้มั้ย..กับฉันในตอนนี้ก็ยังฝากทุกสิ่งทุกอย่างทีมีให้กับนาย..เชื่อมั่นเถอะนะว่าฉันไม่มีใครใหม่นอกจากนายหรอก นิชคุณ”


จริงจังเกินกว่าจะพูดปด...นิชคุณมองดวงตาคมที่เปร่งประกายแห่งความจริงใจ แทคยอนเป็นคนมีเสน่ห์หล่อจนน่าหลงใหล แต่.....แววตาที่ส่งผ่านด้วยความอบอุ่นนี้ น่าหลงใหลเสียยิ่งกว่า


ความจริงแล้วเค้าเองอาจจะผิดต่อแทคยอนมากกว่า เพราะมาตราฐานทั่วไปของความรัก คือ เชื่อใจ มั่นใจ กันและกัน



“ฉัน...ฉัน....ขอโทษ..ฉักเชื่อโอ๊กแทคยอน ฉันไม่โกธรนาย”


“น่ารักมาก นิชคุณ”แทคยอนยิ้มให้ด้วยใจที่โล่งอก จูบปากอิ่มยั่วอีกที ก่อนจะรีบถอดเสื้อผ้าของตนออก ปล่อยความเป้นชายที่รอระเบิด...จนนิชคุณถึงกับตะลึงงัน

แทคยอนจับขาขาวแยกออกแล้วสอดนิ้วเบิกทางจนคนที่ถูกกระทำบิดเกลียวด้วยความเจ็บและเสียวซ่าน กิจกรรมที่หยุดไปสักพักเริ่มต้นขึ้น เมื่อมือใหญ่อีกข้างกลับมากอบกุมแท่งสวยพร้อมรูดเร่งเป็นจังหวะอีกครั้ง บางครั้งก็ถูกสับเปลี่ยนเป็นริมฝีปากและลิ้นร้อน ทำหน้าที่ประสามกับนิ้วมือที่เบิกทางด้านหลัง



สุขสมจนไม่อาจะบรรยายออกมาได้ทั้งหมด



“อ๊ะ อ๊ะ...อ๊า!!!!!!”สิ้นสุดเรียวลิ้นรูดครั้งสุดท้าย หยาดหยดความสุขมากมายล้นทะลักในลิ้มฝีปาก แทคยอนกลืนกินอย่างไม่รังเกลียด ก่อนจะรับรู้ถึงช่องทางสีอ่อนหวานด้านหลังรับการตอบสนองจนพร้อมเพียงแล้ว


“นิชคุณ..ฉันขอละนะ..อา” ชักนิ้วมืออกพร้อมกับซอกความเป็นชายที่ใหญ่กว่าเข้าไปช้าๆ


“ซี๊ด...อ่า.....อา...”ร้องเสียงสุขสมอีกครั้ง สุขล้นเหลือ จนแทบจะตายเสียให้ได้

พลันบทเพลงรักเริ่มขึ้นจากช้าไปเร็วตามอรมณ์พุ่งสูง นิชคุณกับแทคยอนร้องเสียงหลง แรงกระแทกในแต่ละครั้งตอกย้ำถึงความต้องการมายนักหนาของทั้งสอง

สุดท้ายแทคยอนก็ได้รับการอภัยในแบบฉบับรุนแรงไปสักหน่อย


แต่....ก็ได้ผลแถมสุขสมยันเช้าเลยทีเดียว!!



**


“ทะเลาะกับเมียมาละสิ เอิ๊ก!”




“ถ้าง้านนนน ก็ปล้ำแม่งตอนเมาเนี่ยแหละ เชื่อเฮีย!!”





*THE END*

กับฟิคตอนอารมณ์ขึ้นหลังจากได้ข่าวจุนซู..ว่าแต่ไหง๋มาลงกับแทคคุณไม่เข้าใจ-*- เอาเถอะ โปรเจดต่อไปเป็นของจุนซู(มั้ง)
******

***************************************************************

*****//////////////////////////////////////
******
dit!!!

ใช่ไรเตอร์ที่เอาเรื่องลงในเด็กดีด้วยรึเปล่าคะ?

ถ้าใช่ ช่วยเอาช๊อตฟิคเรื่องนี้ลงเพิ่มที่เด็กดีด้วยนะคะ

หุหุ ช่วงนี้แทคคุณขาดตลาด

เอาเรื่องนี้ลงเหอะ ขอร้อง เค้าช๊อบชอบ เอิ๊กๆ ><


pompido  <<<<<


เรารับรู้ถึงจิตวิญญาณคุณแล้ว(ฮา)ไม่ทราบว่าคุณจะเข้ามาอ่านอยู่หรือไม่ เราทำตามร้องขอ

ใช่คะ แทคคุณเค้าแร๊งงงง(บางทีที่ไรท์เตอร์ก็ปันใจชานคุณบ้าง มินโฮคุณบ้าง เอิ๊ก!)

ขอบคุณที่อุดหนุนจริงๆคะ
ปล.ถ้าชู้วเข้ามา เค้าคิดถึงตัวนะจ๊ะ เอิ๊ก
ปล.2 ใรคสนใจแนว SM อีก ขอให้ยกมือขึ้น!!

 

Comment

Comment:

Tweet